Virgin

A one night project in public space is the worst it can get. How can Leslie & i be so blind for the risks and just see possibilities? How come we didn’t for one second  think of rain? The gains? Madness it was. But of a beautiful kind.

presence

This is the most wonderful picture by Jac Splinter. I don’t understand what i see but i feel a presence that was in Wallgallery on 09/09/09. The opening of Wallgallery (and the purchase of Zeeweghuis at the same time) made this day the highlight of my life. Who says miracles don’t happen?

wall for all

© Frank Hanswijk

dress

preparing performance outfit for 09/09/09

WALLGALLERY

Free panoramic Views for ALL

Grand Opening

09/09/09 at 9pm!

Wijnbrugstraat 330

3011 XW Rotterdam

Kunst

11/04/09 CBK Nijmegen 

Melanie Bosboom nodigt u uit in de schatkamer van haar fantasiewereld die in de installatie ‘Groeten uit mij’ in een veilige kluis z’n plek heeft gevonden. Een ruimte die het dagelijkse leven buitensluit om zaken voor de eeuwigheid te bewaren lijkt de minst geschikte ruimte voor deze kunstenaar die hedendaagser is dan Islamitische homo’s, de instortende huizenmarkt of een iPhone. Maar in tijden dat ontwikkelingen zo snel gaan dat je ze amper nog weet te plaatsen, is haar kunst een anker dat ons tot stilstand brengt in een veilige haven.

Kunst biedt gelegenheid om opnieuw de koers te bepalen. Het werk van Melanie Bosboom biedt ons vluchtige momenten van herkenning. In haar werk gaat het om het plots zien van mogelijke verbanden in een wereld waar alles al wel is maar weer eens opnieuw gezien moet worden. Haar individualiteit is geen verkoop tactiek maar ontwikkeling van de geest omdat haar beelden een verdichting zijn van ons gemeenschappelijk bewustzijn. Haar kunst krijgt zeggingskracht omdat de kijker zich erin herkent, hoewel dit soms pijnlijk confronterend kan zijn.

Melanie Bosboom voert ons mee in een speelse wereld, zeker niet van alledag maar van vandaag en, zolang er verwondering is, van altijd. Ze zoekt posities in ons menszijn die haar dicht op de huid zitten en weet met haar lichaam en wat attributen wonderbaarlijke situaties op te roepen waarin we wezenlijk menselijke momenten beleven. Haar grootste schat is de diepe menselijkheid van haar werk. Juist deze rijke beelden willen we maar al te graag veilig opbergen om te bewaren voor later.

A.

Yesterday a week ago I bought the last ticket at the Tickeline for the Antwerp concert of Anthony and the Johnsons. My seat was way up on the balcony of the Queen Elisabeth Hall among 1999 other souls but A. made me feel he was there especially for me. When he asked me if he could help i couldn’t respond though because the crowd was in between, i’m sorry to admit this. A. sometimes stopped the concert to talk important issues and he even gave an impromptu feminist lecture. I sure like the way A. was trying out new ways to bring his songs and vision for an audience; as if he’s inventing it on the spot. He’s a natural talent.

 23/03/09 A. in Antwerp

REHAB

RE:FILLing was a heavy duty and great fun! Writing names and stick them on plastic glasses, a different shape and color for every kind of drink, sure was a lot of work but also a nice way to meet people and a sustainable solution to reduce waste. My outfit especially the mask of a silk stocking intrigued most of the guests and therefor my idea to eliminate face features in order to promote this blog was a complete failure.

Wonderful World!

Al zo’n 25 jaar ben ik in het diepste geheim bezig met de begrafenis van Chiel. Het is tijd om dit geheim met jullie te delen omdat ik nu weet dat Chiel onsterfelijk is. En dan bedoel ik even niet dat hij nooit het tijdelijke zal verruilen voor het eeuwige. Ik bedoel de kracht in Chiel, die ik niet kan bevatten maar die direct voorkomt uit het leven zelf en die niet sterft.

Dit was dan ook het grote probleem waar ik in al die tijd van voorbereiding van het grote afscheid tegenaan liep. Hoe kan ik het hebben over iets wat voor mij een mysterie is? Als beeldend kunstenaar dacht ik, waar woorden tekort schieten, direct aan schoonheid van kunst en al snel kwam ik op muziek uit. Klanken verbinden emoties aan inhoud . Het is niet voor niets de bron waar Chiel uit put.

De piano’s van Kunz en Beck zijn mij wat te instrumentaal en net als ‘Je chante’ van Trenet lijken ze mij te frivool voor een begrafenis. Hoewel ze onmiskenbaar iets zeggen over de lol waarmee Chiel in het leven staat. Gregoriaans mag ook zeker niet ontbreken maar dit is juist weer heel zwaar en gedragen en bovendien weet ik er niets van. In een lang leven zit veel muziek, ik zocht het nummer dat een mensenleven samenvat.

Ondertussen ben ik meer dan twee keer zo oud. Hoe heeft dit zo snel kunnen gebeuren? Ik begrijp nu toch wel wat meer van natuur en levenskracht. De behoefte om alles vast te leggen is minder geworden sinds ik het belang inzie van loslaten en leven. Het gaat niet om de perfectie van het moment van afscheid maar om genieten van het moment van samenzijn.

Natuurlijk is deze tekst veel te zwaar voor een familiediner, ik hoop maar dat de spijsvertering er niet eronder lijd. Voor mij is het echter een opluchting dat ik van een grote last af ben en een stuk lichter van de kookkunst van Luisa kan genieten. Ik wens u een feestelijk smakende voortzetting op de klanken die ik bedacht had. (What a wonderful World by Louis Armstrong)

01/03/09 speech on the dinner party to celebrate the 85th Birthday of my father

GPTL

24/02/09 Great Place To Live celebrates its 3rd anniversary.

Join realizing your Great Place to Live!

… it doesn’t have to be this way.